Zoeken
  • Fanneke de Leeuw

Een bekentenis


Ik ga iets bekennen vandaag......iets waar ik me voor schaam, al lang, heel lang.


Er is 1 ding in mijn leven dat ik maar niet op orde krijg, en dat is mijn eetpatroon. Ondanks mijn gastric bypass 7 jaar geleden, is het nog steeds iets dag dagelijks aanwezig is.


Mijn hele leven voer ik een strijd met eten, dat begon al rond mijn 6e jaar. Op dat moment werd ik door mijn moeder voor het eerst op dieet gezet. Je kunt wel raden dat ik dus altijd een haat/liefde verhouding heb gehad met eten. Stiekem eten daar was ik een ster in.


12 jaar geleden heb ik een maagband laten plaatsen, maar in die tijd was er nog niet veel begeleiding tijdens dat hele proces. Dus dat was voor mij geen oplossing. Na jaren strijd, onrust in mijn hoofd. De hele dag bezig zijn met wel of niet iets opeten en wat ik dan zou gaan eten. Diëten proberen en toch weer vervallen in oude gewoonten. Afvallen en aankomen. Noem het maar op, ik heb alles geprobeerd, meegemaakt, gedaan en gelaten.


7 jaar geleden was ik er klaar mee. Ik was echt geen leuk persoon meer. De strijd met eten beïnvloedde het hele gezin. Dus ging ik het traject in voor een gastric bypass. Gelukkig was het hele voortraject en natraject goed en fietste ik er goed doorheen. Er was rust in mijn hoofd en ik genoot er elke dag van. Als ik zin had in iets lekkers, dan mocht ik dat gewoon pakken van mezelf. Want veel kon ik toch niet meer eten, en ik kwam van dat beetje niet meer aan. Ergens wist ik wel dat dat niet klopte. De diëtiste in het ziekenhuis hamerde natuurlijk ook altijd op gezond eten en in het begin deed ik dat ook wel, maar na verloop van tijd verwaterde dat. Een aantal dingen kon ik ook niet meer eten. Ook ging ik flauw vallen. Soms at ik dus gewoon een koekje bij de koffie, maar dan at ik eerst het koekje en daarna dronk ik de koffie op. Mijn suikerspiegel pikte dat niet en dan kreeg ik een hypo. Dat was redelijk nieuw in de bariatrie wereld. Dus werd uitgezocht wat ik precies had. Ik voelde wel wat het was, maar in eerste instantie werd dat niet erkend. Gelukkig was er al snel een neuroloog die ging zoeken en erachter kwam dat er in Amerika een stuk over gepubliceerd was. Inmiddels is het gewoon een bekend fenomeen en valt het onder de wel bekende dumpings.


Gelukkig is het alweer een paar jaar geleden dat ik dit meegemaakt heb, ik let beter op met eten en drinken tegelijk. Maar, ik ging wel steeds meer suikers eten. Melkproducten kon ik steeds slechter verdragen, dus kwamen er steeds vaker ongezonde tussendoortjes voor in de plaats.


3 jaar geleden begon ik ook weer aan te komen in gewicht, ook iets wat erbij hoort na een bariatrische ingreep, na verloop van tijd kom je weer wat aan. In het ziekenhuis vonden ze het niet alarmerend, dus met wat tips van de diëtiste ging ik weer naar huis. Maar, ik ben altijd zo gewend geweest te liegen over mijn gewicht en mijn eetgewoontes, dat ik never nooit eerlijk toegaf in het ziekenhuis hoe mijn eetpatroon eruit zag. Ook mijn vitamines nam/neem ik nooit, heel slecht, maar ik krijg mezelf er gewoon niet toe gezet. Mooi weer spelen, dat kan ik goed als het op mijn gewicht aan komt.


De afgelopen maanden voelde ik wel aan mijn kleren dat het allemaal niet meer zo fijn zat. De weegschaal durfde ik al helemaal niet aan te kijken, maar ik voelde wel dat het niet de goede kant op ging. Ik kreeg steeds meer last van vermoeidheid en dumpings na het eten. Natuurlijk negeerde ik dat een hele tijd, maar als je de helft van de dag misselijk of moe bent, dan zou je toch een keer na moeten gaan denken.


Dat punt heb ik bereikt. Ik ben er weer klaar mee, klaar met de strijd, klaar met vreten, klaar met mezelf weer klein maken, omdat het gewoon weer niet lukt om mezelf in de hand te houden.


Maar, er is 1 heeeel groot verschil. Ik wil geen onrust in mijn hoofd en ik ga de druk voor mezelf niet dusdanig opvoeren, dat ik het niet vol kan houden. Ik ben acuut gestopt met suikers te eten. De eerste paar dagen heb ik onwijs hoofdpijn gehad en moest ik echt afkicken, maar inmiddels gaat dat een stuk beter. De grootste drang is eraf. Mijn Sultana's blijven (meestal) in de kast, en ik heb al een paar weken geen koekjes gekocht, omdat ik dus degene ben die meestal voor Koekiemonster speelt. Gezonde tussendoortjes en betere keuzes maken. Langzaam, stap voor stap. Geen druk, met respect voor mezelf. Bewuste keuzes maken.


Ik voel me al een stuk beter dan een maand geleden. Ik heb meer energie en kan makkelijker de juiste keuzes maken. Snel eten is nog wel een dingetje, dan vergt ook weer een stuk je bewustwording, net als voldoende drinken. Maar iedere stap is er een, en soms een stapje terug. Niemand is perfect en ik ben klaar om mezelf weer te omarmen en te accepteren dat eten en mijn gewicht bij mij horen, in voor en tegenspoed.


En nee, deze ronde gaat het niet om 35 kilo. Gelukkig heb ik het zover niet laten komen. Als er 5 kilo af is ben ik al blij. Lukt het om er 10 kilo af te krijgen, dan ben ik superblij en ben ik bijna op het gewicht dat ik woog 6 jaar geleden. Maar zoals gezegd, alles op zijn tijd, stap voor stap, geen druk, alles wat eraf is is meegenomen, maar dat ik lekkerder in mijn vel zit, energie heb en lekker kan leven, dat is mij veel meer waard.


Mijn bekentenis, zolang heb ik het voor mezelf gehouden. Het blijft een gevoelig punt. Manlief krijgt vaak niet de kans om het onderwerp aan te snijden, want dan steiger ik al. Dit is iets wat ik eerst aan mezelf toe mag geven, voor ik er überhaupt over kan praten. Dat punt heb ik bereikt. Het werkt therapeutisch voor mij, maar wellicht dat anderen in dezelfde situatie ook anders naar zichzelf mogen gaan kijken. En met meer liefde met eten om mogen leren gaan.


Liefs

Fanneke





308 keer bekeken

Fanneke de Leeuw

Gagelstraat 4

5428 NB Venhorst

Tel: 06-52 461 845

fanneke@fannekedeleeuw.com

www.fannekedeleeuw.nl

Openingstijden

Maandag 9.00u. - 16.00u en 18:00u - 22:00u

Dinsdag 9.00u - 12.00u en 13.30u - 15.00u

Woensdag 9.00u - 12.00u

Donderdag 9.00u. 16:00u en 18:00u - 20:00u

* I.v.m. de coronacrisis hanteer ik op dit moment aangepaste openingstijden.